ثبت شرکت  ثبت شرکت  ثبت شرکت  ثبت شرکت

تعریف شرکت های تعاونی

به شرکت های گفته می شود که کلیه یا ۵۱ درصد از سرمایه ان به وسیله اعضا دراختیار شرکت قرار گیرد و یا اینکه سازمان های شرکت های دولتی وابسته به دولت مانند شهرداری، بانک و شوراهای اسلامی کشوری بنیاد مستضعفان می توانند از طریق وام بدون بهره و یا هر راه مشروع دیگر اقدام به تامین سرمایه لازم برای شرکت های تعاونی نماید.

انواع شرکت تعاونی تولید :

 تعاونی های مربوط به کشاورزی

تعاونی های مربوط به دامداری

تعاونی های مربوط به دامپروری و پرورش


شرکت تعاونی توزیع :

شرکت های تعاونی که نیاز مشاغل تولیدی یا مصرف کنندگان عضو خود را، به منظور کاهش هزینه ها و قیمت در چهار چوب مصالح عمومی تامین می نمایند. 


تاسیس شرکت های تعاونی بر اساس اقدام مجمع موسس:

-در شرکت های تعاونی تعداد اعضا در مجمع عمومی موسس ۷ نفر بوده ۳ نفر ان ها به عنوان هیئت موسس و ۱ نفر به عنوان نماینده در اداره کل تعاون می باشد.

-جلسه اول مجمع عمومی با شرکت متقاضیان، و به همراه رسید لازم التادیه سهام مقرر تشکیل می شود.

-پس از بحث و بررسی های لازم در رابطه با اساسنامه پیشنهادی و موافقت اکثریت اعضا که حداقل دو سوم ان ها می باشند تصویب شده و اعضایی که با مصوبه آن مجمع اساسنامه مخالف باشند می توانند درهمان جلسه تقاضای عضویت خود را پس بگیرند.

-تعداد عضو در تعاونی ها با توجه به ۱-فرصت اشتغال، ۲-نسبت سرمایه، ۳-نوع فعالیت، ۴-رعایت اصل عدم تمرکز، ۵- تداول ثروت به موجب آئین نامه مصوبه وزارت تعاون تعیین می شوند.


اعضای هیئت مدیره:

 این اعضا در اولین جلسه مجمع عمومی عادی انتخاب می شود و در این جلسه مشخصات کامل مدیر عامل و اعضای هیئت مدیره و بازرسان شرکت تهیه شده و برای بررسی به اداره کل تعاون تحویل داده می شود.

- اولین هیئت مدیره منتخب شرکت تعاونی مکلف است پس از اعلام قبولی با انجام تشریفات مقرر نسبت به ثبت تعاونی اقدام نماید

- درهر مرحله تاسیس شرکت، سرمایه تامین یا تعهد شده از طرف اعضا نباید کمتر ٥١ درصد کل سرمایه شرکت باشد.

- هر تعاونی وقتی ثبت وتشکیل می گردد که حداقل یک سوم سرمایه آن تائید و در صورتی که نقدی و جنسی باشد تقویم و تسلیم شده باشد

-خروج اعضا از تعاونی اختیاری بوده و ورود اعضا با توجه به ماده 9 می باشد.

- در صورت وفات یکی از اعضا وراث او با وجود شرایط لازم عضو تعاونی محسوب می شوند.


جایگاه شرکت های تعاونی در قوانین موضوعه:

با توجه به مصوب 1311 شرکت های تجاری، مبحث هفتم به شرکت های تعاونی اختصاص داده شد و ماده 190 تا 195 قواعد ان را بیان کرده است.  درماده 20 تجاری بودن شرکت های تعاونی به صراحت اعلام شده اما این قوانین پاسخگوی نقش تعاونی ها در اقتصاد و همچنین ساختار تشکیلات و سایر مسائل مربوط به ان نبوده و قانون گذار مجبور به جایگزینی قوانین دیگری گردید که در سال 1332 قانونی به نام لایحه قانونی شرکت های تصویب شد.

ماده 11:

در این ماده باتصریح اینکه شرکت های تعاونی ملزم به تبعیت از مواد قانون تجارت راجع به تشکیل سازمان نیستند، شرکت های تعاونی را در امور مزبور از شمول قانون تجارت خارج نموده، و مستقل ساخته است

این قانون حاوی نکات جدید تازه ای دررابطه با تعاونی ها بود، ولی با این حال شرکت ها را ملزم به تبعیت از قانون مذکور نمی کرد و به آنها اجازه می داد که اگر خواستند بتوانند مطابق قانون تجارت تشکیل شوند، به همین دلیل قانون دیگری با عنوان لایحه قانونی شرکت های تعاونی در سال 1334جایگزین این قانون شد که حاوی جزئیات بیشتری نسبت به قانون قبلی بود. اما این قانون هم جواب گوی بخش تعاونی درحال رشد نبود تا اینکه در خرداد ماه 1350 قانون مفصل و نسبتا دقیق درخصوص شرکتهای تعاونی تصویب شد.

در این قانون نهاد های جدیدی پیش بینی شد که شرکت های تعاونی این گونه تعریف می کند:

شرکت تعاونی شرکتی است که اشخاص حقیقی و حقوقی برای رفع نیازهای مشترک و بهبود وضع اقتصادی اجتماعی، از طریق کمک متقابل موافق اصولی که دراین قانون مطرح است تشکیل می شود. در این شرکت ها تعداد اعضا آن نباید کمتر از 7 نفر باشد.

پس از تصویب این قانون تمامی قوانین ان مبنای تشکیل و فعالیت شرکت های تعاونی قرار گرفت ولی با این حال قانون مذکور هم دوامی نداشت و جای خود را به قانون مصوب ١٣٧٠ با عنوان "قانون بخش تعاونی اقتصادی جمهوری اسلامی ایران" داد


خدمات مرتبط: شرکت تعاونی ، شرکت تعاونی تولید ، شرکت تعاونی توضیع ، تاسیس شرکت تعاونی ، اعضای هیئت مدیره